ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΘ΄. Ο πόλεµος και η απάτη που χρησιµοποιεί ο διάβολος για εκείνους πού κρατάει στην υπηρεσία της αµαρτίας.

Όταν ο διάβολος κρατά κάποιον στην υπηρεσία της αµαρτίας, δεν φροντίζει για τίποτα άλλο παρά να τον τυφλώνη περισσότερο και να τον βγάζη από κάθε καλό λογισµό, που µπορεί να τον παρακινήση στο να γνωρίση την πολύ δυ-στυχισµένη του ζωή· και οχι µόνον τον βγάζει απο τους  λογισµούς που  τον  καλούν  στην  επιστροφή και  στην  µετάνοια, βάζοντας στο νου του άλλους λογισµούς κακούς και αντίθετους, αλλά και µε έτοιµες και γρήγορες αφορµές, τον κάνει ο τρισκατάρατος να πέφτη συχνά στην ίδια αµαρτία ή σε άλλες µεγαλύτερες, από τις οποίες βγαίνει ο ταλαίπωρος αµαρτωλός, περισσότερο σκοτισµένος και τυφλός, ώστε µε την τυφλότητά του φτάνει και γκρεµίζεται στην συνήθεια της αµαρτίας και έτσι τρέχοντας ο άθλιος από την πράξι της αµαρτίας σε µεγαλύτερη τυφλότητα και πάλι από την τυφλότητα σε µεγαλύτερα αµαρτήµατα, κυκλογυρίζει σχεδόν όλη την ταλαίπωρη ζωή του µέχρι θανάτου, αν ο Θεός δεν οικονοµήση την σωτηρία του µε την χάρι του.

 

Λοιπόν,   όποιος   βρίσκεται   σε   αυτή   την   πολύ   δυστυχισµένη κατάστασι, αν αγαπά να θεραπευθή, πρέπει να δεχθή αµέσως το γρηγορώτερο τον λογισµό εκείνον και τήν έµπνευσι, πού τον προσκαλεί από το σκοτάδι στο φως και από την αµαρτία στη µετάνοια και πρέπει να  φωνάξη  µε  όλη  του  την  καρδιά  στο  Ποιητή του·  «Κύριε µουµ βοήθησέ µε, βοήθησέ µε γρήγορα και µη µε αφήσης πλέον σε αυτό το σκοτάδι της αµαρτίας»· ας µη σταµατήσει να ξαναλέη πολλές φορές το ίδιο και να φωνάζη µε αυτό και παρόµοιο τρόπο· και αµέσως, αµέσως, αν είναι δυνατόν, ας ζητήση βοήθεια και συµβουλή, για να µπορέση να ελευθερωθή από τον εχθρό· εάν όµως δεν µπορή να πάη αµέσως, ας προστρέξη γρήγορα στον σταυρωµένο Ιησού και ας προσπέση στά Αγιά του πόδια µε το πρόσωπο στη γη και στη Θεοτόκο Μαρία, ζητώντας ευσπλαγχνία και βοήθεια· και η νίκη στέκεται σε αυτή την γρηγοράδα.