Εάν θέλης να περπατάς πάντα µπροστά στο δρόµο των αρετών χωρίς να σταµατήσης, πρέπει να προσέχης καλά, να µην αφήσης να φύγη απο τά χέρια σου, εκείνο που µπορεί να γίνη αφορµή για να αποκτήσης την αρετή. Οπότε, κακώς σκέφτονται εκείνοι που αποφεύγουν, όσο µπορούν τα αντίθετα εκείνα, που µπορούν να τους βοηθήσουν στην απόκτησι της αρετής· για παράδειγµα· επιθυµείς να αποκτήσης την συνήθεια της υποµονής; ∆εν είναι καλό να αποφεύγης εκείνες τις υποθέσεις και εκείνες τίς πράξεις και τους λογισµούς, που σε παρακινούν στην ανυποµονησία· και γι’ αυτό δεν πρέπει να απέχεις από κάποιες πράξεις που σου είναι ενοχλητικές. Αλλά συναναστρεφόµενος και συνοµιλώντας µε όποιον και αν είναι, που να προκαλή αηδία και θλίψι, να έχης πάντα ετοιµασµένη και πρόθυµη την θέλησί σου, να υποφέρης κάθε τι το αηδιαστικό και ανόρεκτο που µπορεί να συµβή. Γιατί αν κάνης διαφορετικά, δεν θά συνηθίσης ποτέ στην υποµονή.
Έτσι παροµοίως πρέπει να κάνης σε όποια πράξι σου προξενεί αηδία ή από µόνη της ή εξ αιτίας εκείνου που σε παρακίνησε σ’ αυτή ή και εξ αιτίας εκείνου, που σε εµποδίζει από την αλλη, που σου αρέσει περισσότερο· δηλαδή, πρέπει να µεταχειρισθής και να ακολουθήσης την πράξι και το έργο εκείνο και που σε συγχύζει και σε ενοχλεί και µπορούσες να αναπαυθής, αν το αφήσης. Γιατί έτσι δεν µπορείς να µάθης ποτέ να υποφέρης· αλλά ούτε µπορεί να είναι ποτέ αληθινή ανάπαυσις αυτή που ζητάς, όταν δεν προέρχεται από ψυχή καθαρή από το πάθος της φιλαυτίας και στολισµένη από αρετή.
Το ίδιο σου λέω να κάνης και για εκείνους τους λογισµούς, που µερικές φορές ενοχλούν και συγχύζουν το νου σου. Αυτούς δεν πρέπει να τους αποβάλης µόνος σου· επειδή, µε την δοκιµασία που σου δίνουν, σε κάνουν συγρόνως να συνηθίζης να υποµένης τα αντίθετα. Και όποιος σου λέγει αντίθετα από αυτά, σε συµβουλέυει να αποφεύγης καλύτερα την προσωρινή δοκιµασία που αισθάνεσαι, παρά να ακολουθής την αληθινή αρετή, που επιθυµείς.
Είναι βέβαια αληθινό, οτι ο αρχάριος στρατιώτης πρέπει να παλεύη αντίθετα µε τις εχθρικές αφορµές που είπαµε, µε προσοχή και επιδεξιότητα· και άλλοτε να τίς πολεµάει, άλλοτε να τίς καταφρονή και να τίς αφίνη, ανάλογα µε την περισσότερη ή λιγότερη πρόοδο και δύναµι που αποκτά στην αρετή. Αλλά, δεν πρέπει γι’ αυτό να γυρνάη εντελώς τους ώµους του και να οπισθοχωρή, σε σηµείο που να εγκαταλείπη κάθε αφορµή εναντιότητος που θα του συνέβαινε. Γιατί, αν και κατά το παρελθόν θέλαµε να γλυτώσουµε απο τον κίνδυνο του ξεπεσµού µέσα απο αυτή τη φυγή, όµως, στο µέλλον θά κινδυνεύσουµε περισσότερο να νικηθούµε από τα χτυπήµατα και τις προσβολές της ανυποµονησίας, αφού δεν θα είµαστε από πριν εξοπλισµένοι µε την χρήση της αντίθετης αρετής, δηλαδή της υποµονής. Οµως, αυτοί οι συλλογισµοί, δεν έχουν τόπο στα σαρκικά πάθη, όπως είπαµε παραπάνω κατά µέρος γι' αυτά. Επειδή τα αίτια αυτών, πάντα και µε τελειότητα πρέπει να τα αποφεύγουµε.
*** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** ***
*** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** ***
